திருவிழா

in துண்டிலக்கியம் | Comments Off on திருவிழா

லபக்குதாசுக்குத் தாம் பேச மற்றவர்கள் கேட்பது என்றால் கரும்பு. ஆனால் நாம் பேச ஆரம்பித்தால் இசைப்பாட்டும் இளக்காரப் பேச்சுமாக நம் உரையாடலின் தலையைக் கலைத்து விடப் பார்ப்பார்.

காலையில் அவருடன் தேநீர் அருந்தியபோது ஒரு பழைய நினைவைக் கிளற முயன்றேன். டீ சாப்பிடும்போது கலகலப்பாக ஏதாவது பேச வேண்டும் அல்லவா?

“ஒருநாள் எங்க ஊர் திருவிழால காணாம போனீங்களே, ஞாபகம் இருக்கா? நான், என் உறவுக்காரங்க எல்லாம் ரெண்டு மணிநேரம் தேடிப் பாத்தா எங்கியோ ஒரு பெஞ்ச்சுல உக்காந்து திருதிருன்னு முழிச்சிட்டிருந்தீங்க…”

பாதியிலேயே குறுக்கிட்டார் லபக்குதாஸ். “யூ லாஸ்ட் மீ அட் திருவிழா.”

உறவுச் சங்கிலி

in துண்டிலக்கியம் | Comments Off on உறவுச் சங்கிலி

பிளம்பர், எலக்ட்ரீஷியன், சேவைப் பொறியாளர்கள் போன்றோர் 1 மணிக்கு வருகிறேன் என்று வாக்குறுதியளித்தால் 4 மணிக்குத்தான் வருவார்கள், அல்லது இன்னும் இரு நாட்களுக்கு வர மாட்டார்கள் என்று பொருள். எதிர்த் தரப்பு உறவினர்கள் 1 மணிக்கு வருவதாகச் சொன்னால் அதை 12 மணிக்கே நம் வீட்டில் இருந்துகொண்டுதான் சொல்கிறார்கள் என்று பொருள்.

புரோகிதம்

in கவிதை | Comments Off on புரோகிதம்

என் தந்தை பேரறிஞர்
அவரது தந்தை அறிஞர், ஆசிரியர்
அவர் தந்தையும் அறிஞர்தான்
அவரது தந்தையும் அவ்வாறே
அதற்கு முன்பு இருந்தவர்கள் யார்?
ஒடுக்குமுறையாளர்கள், சுரண்டல்காரர்கள்
பழம்பெருச்சாளிகள், அறிவிலிகள்
கிணற்றுத் தவளைகள், புறம்போக்குகள்
திருட்டு மைதுனக்காரர்கள்
கொலைகாரர்களும் இருப்பார்கள்
வாரிசுகளின் சுபிட்சம் சொல்லும்
கதைகளைக் கேட்க முடியாது
எல்லோரையும் சேர்த்துப் பித்ருக்கள்
என்கிறான் ஒரு மண்ணும் தெரியாத
இந்த அயிறு.

எங்கே போவோம்?

in கவிதை | Comments Off on எங்கே போவோம்?

அதிகம் பார்த்துவிட்ட சிறுவன் கேட்டான்
செத்த பிறகு நாம் எங்கே போவோம்?
நானும் கேட்டேன்
ஒரு காக்கை செத்த பிறகு எங்கே போகும்?
ஒரு செடி செத்த பிறகு எங்கே போகும்?
ஒரு நோய்க் கிருமி செத்த பிறகு எங்கே போகும்?
இந்த பல்புக்கு ஃப்யூஸ் போனால்
அதன் ஒளி எங்கே போகும்?
அங்கேதான் எல்லோரும் போவோம்.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar