6. ஒரே இங்கிலீஷ்…

in புனைவு

(‘ஒரு லோட்டா ரத்தம்’ நெடுங்கதையின் தொடர்ச்சி. முந்தைய அத்தியாயங்கள்: ஒன்று, இரண்டு, மூன்று, நான்கு, ஐந்து)

சுடோக்குவிற்குத் தன்னைக் கொடுத்திருந்த மைக் பிரையரின் கவனத்தை மேஜை மேல் படாரென விழுந்த ஃபைல் கலைத்தது. ஐபோனிலிருந்து நிமிர்ந்த மைக்கின் பார்வையிடமிருந்து பிரியாவிடை பெற்றது அன்னாவின் பின்புரம் (சற்றுப் பெரிது என்பதால் சின்ன ‘ர’). ஃபைலைத் திறந்ததும் வைக்கோல் தொப்பி அணிந்து ஊடுருவலாகப் பார்த்தார் வின்சென்ட் வில்லெம் வான் கோ, 37, டச்சு ஓவியர்.

மைக்கிற்குப் பொறுக்கவில்லை. அடப் பாவமே, இவருமா?

கடக்கும் அன்னாவைக் கடந்த குமார் பிரையரின் எதிரில் இருந்த நாற்காலியை இழுத்து அமர்ந்தான்.

“இதென்ன குமார்? இவர் எதற்கு இப்போது சாக வேண்டும்? நம் தியரிப்படி இது தாஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் முறைதானே?” என்று கேள்விகளை எரிச்சலாய் அடுக்கினார் மைக்.

“சார், தியரீஸ் வில் ஆல்வேஸ் பி தியரீஸ்… அதற்கு மேல் அவற்றிடம் எதையும் எதிர்பார்க்க முடியாது” என்றான் குமார்.

“பட் உனக்கு அதிர்ச்சியாக இல்லையா? வான் கோ கூடவா?”

“வான்கா” என்று திருத்தினான் குமார். “அதிர்ச்சியாகத்தான் இருக்கிறது… ஆனால் இது கொலையாளியின் பேட்டர்னுக்கு ஒத்துப்போகிறது… நாம்தான் ஊகிக்காமல் விட்டுவிட்டோம்… அதற்காக நம் மீதே முழுப் பழியும் போட்டுக்கொள்ள முடியாது… ஏனென்றால் கேண்டிடேட்ஸ் பட்டியல் ரொம்பப் பெரியது…”

“ஐ ஸீ வேர் யு ஆர் கோயிங்… வான்கா எப்படி செத்தார் தெரியுமா?”

“அன்னா சொன்னாள்… ஏ.கே. 47…”

“கொடூரம்… எல்லா கொலைகளிலும் அனக்ரானிசத்தை கவனித்தாயா? குரூர ரசனை கொலையாளிக்கு… ஆனால் ஆட்டோமேட்டிக் வைத்திருக்கும் அளவு பெரிய ஆளா அவன்? எத்தனை பேர் சேர்ந்து இந்த வேலையைச் செய்கிறார்கள்?”

“சார், சகல மரியாதைகளோடும் சொல்லிக்கொள்கிறேன், நீங்கள் இந்த கேஸை கொஞ்சம் லிட்டரலாக எடுத்துக்கொள்வது போல் தோன்றுகிறது… எப்படிக் கொல்கிறான், எப்படி சாகிறான் என்பது முக்கியமே அல்ல… எவன் சாகிறான் என்பது மட்டும்தான் விஷயம்… மற்றதெல்லாம் சுவையான உள்விவரங்கள், அவ்வளவுதான்… கொலையாளி அணுகுண்டு பயன்படுத்தினால்கூட ஆச்சரியப்படக் கூடாது என்று நினைக்கிறேன்… குரூரத்தின் அளவைப் புரியவைக்கவே செய்யவே இந்த வழிமுறைகள் பயன்படுகின்றன…”

மைக்கிற்கு திடீரென ஒரு சந்தேகம்… “உனக்கு எப்படி இந்த கேஸ் பற்றி இவ்வளவு தெரிகிறது?”

குமார் பதில் சொல்வதற்குள் மைக்கிற்கு திடீரென இன்னொரு சந்தேகம்… “அதை நான் ஏன் அவ்வளவு சீக்கிரம் நம்பிவிடுகிறேன்?”

“இந்த கேஸ் பற்றி எனக்குத் தெரிந்ததாக நினைத்துக்கொள்ள விரும்புகிறேன்… ஆனால் எனக்கும் நிச்சயமாகத் தெரியவில்லை… கொலையாளியின் நோக்கத்தை எப்படிப் புரிந்துகொள்கிறோம் என்பதில்தான் இந்த கேஸ் இருக்கிறது… நான் ஊகிக்கும் நோக்கத்தின் பின்னாலுள்ள மனப்பான்மை எனக்குப் புரிகிறது என்று நினைக்கிறேன்… விடுதல்களின் அரசியல் என ஒன்று இருக்கிறது அல்லவா?”

“அது என்ன?”

“கொலையாளி ஏன் சிலரைத் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை என்று பார்க்க வேண்டும்… மோனே, பிகாசோ, மாக்ரித், காண்டின்ஸ்கி, ஷகால், மொந்திரியான் போன்ற பெரியவர்கள்… ஏன், ஜாக்சன் போலாக், வில்லெம் டி கூனிங் மாதிரி சாக வேண்டிய ஆட்களையும் இதில் சேர்க்கலாம். இவர்கள் யாரும் கொலைபட வாய்ப்பே இல்லை. ஏனென்றால் இவர்கள் வான்கா செய்த எதையும் செய்யவில்லை. வான்கா – பைபோலாருக்கு ஆளாகி, காதை அறுத்து, தற்கொலையெல்லாம் செய்து… – ஹீ இஸ் அ நேச்சுரல் விக்டிம்… வான்காவுக்குக் காக்காய் வலிப்பு வேறு இருந்தது, இளவரசர் மிஷ்கின் மாதிரி. எல்லாமாய்ச் சேர்ந்து அவர் தாஸ்தாயெவ்ஸ்கிய கதாபாத்திரம் ஆகிறார்… அதனால்தான் இப்போது செத்திருக்கிறார்… தாஸ்தாயெவ்ஸ்கி கொலைக்கு இதை முன்னோட்ட ருசி காட்டுகிறான் கொலையாளி என்று தோன்றுகிறது…”

இந்திய பீரோவிலிருந்து இவனை அனுப்பியது யாருடைய முடிவாக இருக்கும் என்று யோசித்தார் மைக்.

“ஓ.கே. பிஃபோர் வீ ஆர் லெஃப்ட் வித் சிட்னி ஷெல்டன் அண்ட் பௌலோ கொய்லோ, நாம் சீக்கிரம் விசாரணையைத் தொடங்க வேண்டும். ஏனென்றால் திஸ் இஸ் நோ மோர் சீரியல் கில்லிங். திஸ் இஸ் எ ஸ்ப்ரீ.”

Tags: , ,

Comments are closed.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar