கடலைப் பார்க்கச் சென்றேன்

in கவிதை

கடலைப் பார்க்கச் சென்றேன்
அது கடற்கரைக்குப் பின்னால் இருந்தது
மக்கள் மண்ணில் அலைந்தும் அமர்ந்தும்
பொருட்களை விற்றும் வாங்கியும்
கடல் நுனியில் விளையாடியும் கொண்டிருந்தார்கள்
பட்டாணி வறுக்கும் உலோகச் சத்தம்
மென்மையாகக் கேட்டது
அலைகள் வந்துசேரும் இடத்தில் நின்று
திரும்பிப் பார்த்தேன்
மங்கிய ஒளியில் சிலூட்களாகப்
பழைய, பெரிய கட்டிடங்கள்
தொலைவில் நின்று என்னைத்தான்
வெறித்துக்கொண்டிருந்தன
என் எதிரே கடலின் முதுகில்
படகுகள் மௌனமாக, ஆனால் சுறுசுறுப்பாக
அலைகள் மேல் ஏறி இறங்கின
கப்பல்கள், ராட்சத இயந்திரங்கள்
அதிகம் தளும்பாத பரப்பில்
ஒட்டிவைத்தது போல் அசையாதிருந்தன
சன்னமான ஓசையுடன் அலைகள் வருவதும்
என் கால்களை நனைத்துச் செல்வதுமான
சடங்கைச் செய்துகொண்டிருந்தன
மிக அருகில் பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுடன்
அலைகளில் இறங்கி விளையாடினார்கள்
பிறகு போலீசார் குதிரைகளில் வந்து
எச்சரித்தபடி போனார்கள்
நான் அவர்கள் எச்சரிக்கைக்காகச்
சற்றுப் பின்னே தள்ளி நின்றேன்,
பிறகு கடலைப் பார்க்க எரிச்சலுற்றுத்
திரும்பி சாலையை நோக்கி நடந்தேன்.

Tags:

Comments are closed.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar