எழுத்தாளனும் மனுசன்தான்

in துண்டிலக்கியம்

ஓர் எழுத்தாளன் தெரியாத்தனமாய் செத்துத் தொலைத்தால் அவனைக் கொஞ்ச காலம் தனியாக இருக்க விடுங்கள் ஐயா! வருத்தப்பதிவுகள், புத்தகப் பரிந்துரைகள், மேற்கோள்கள், புகைப்படங்கள், சுட்டிகள் என்று பாவம், அவனும் மனுசன்தானே! கல்லறை மேல் புற்கள் வளரட்டும் / கட்டை வெந்த புகை மேகங்களில் கலக்கட்டும். எங்க ஆத்துக்காரரான அடியேனும் அவன் படைப்புகளை வாசித்திருக்கிறேனாழமாக நூலறிமுகங்கள் எழுதுவேன் என்று காட்டிக்கொள்ள அவகாசம் நிறைய இருக்கிறது. அதை விட்டுவிட்டு இதுதான் தருணம் என்று அநாகரிகமாக ஒரேடியாய் அவன் மேலேயே போய் விழுந்தால் எப்படி? செருப்பைக் கையிலெடுத்துக்கொண்டு ஓடி வர மாட்டான் என்ற தைரியமா?

Comments are closed.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar