ஐந்து ரியோ

in சிறுகதை, புனைவு

ஆளற்ற எனோஷிமா நெடுஞ்சாலையில் ஒரு ஆள் மெல்ல நடந்து வந்துகொண்டிருந்தான். சாலையின் பக்கவாட்டு இறக்கத்தில் இருந்த புதர்களில் மறைந்திருந்த யாகுஸா கும்பல் ஒன்று அவனை வேடிக்கை பார்த்தது.

“இவனுக்கா ஐந்து ரியோ*?” என்றான் கும்பலில் ஒருவனான ஓர் அழுக்கு சாமுராய்.

“இவன் அதிவேகமாக வாள் வீசுவான்” என்றான் ஒரு யாகுஸா.

“என்னை அசிங்கப்படுத்துகிறாயா? பிச்சைக்கார நோஞ்சான் போல் இருக்கிறான். இரண்டு ரியோ கொடு, போதும்” என்று கை நீட்டினான் சாமுராய்.

“உன் இஷ்டம். ஆனால் ஜாக்கிரதை” என்று யாகுஸா இரண்டு நாணயங்களை எண்ணிக் கொடுத்தான். சாமுராய் அவற்றை வாங்கித் தன் சுருக்குப்பைக்குள் போட்டு ஆடைக்குள் வைத்துக்கொண்டான்.

நெடுஞ்சாலை மனிதன் இன்னும் நாற்பதடி தூரத்தில் வந்துகொண்டிருந்தான். சாமுராய் விடுவிடுவென்று மேட்டில் ஏறிச் சாலையை அடைந்தான். சிறிது நேரத்தில் எதிரில் வந்தவனை இயல்பாகக் கடந்த சாமுராய், சட்டென வாளை உருவினான்.

நெடுஞ்சாலை மனிதன் நொடியில் சுழன்று திரும்பித் தன் வாளை சாமுராயின் முதுகு வழியே இதயத்தில் பாய்ச்சினான். நெஞ்சிலிருந்து ரத்தம் பீறிட சாமுராய் சரிந்தான். நெடுஞ்சாலை மனிதன் வாளை மெல்ல உறைக்குள் போட்டுக்கொண்டு பயணத்தைத் தொடர்ந்தான்.

“ஐந்து ரியோ வாங்கியிருக்க வேண்டும்” என்றான் தோற்ற சாமுராய்.

*

ரியோ – பழைய காலத்து ஜப்பானியத் தங்க நாணயம்.

Tags: ,

Comments are closed.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar