திடீரெனத் தெளித்த நீர்

in கவிதை

இவ்வளவு நேரம்
சும்மா இருந்த ஆட்டோக்காரன்
நான் வரும்போது
வண்டியெடுத்து வழிமறிக்கிறான்

இவ்வளவு நேரம்
வாளாவிருந்த தொப்பைக் கிழவன்
நான் வரும்போது
ஆள் வருவதைப் பார்க்காமல்
மேலே தும்முகிறான்

இவ்வளவு நேரம்
பெருக்கிக்கொண்டிருந்த பெண்மணி
நான் வரும்போது
பக்கெட் நீரை என் மேல் இறைக்கிறாள்

ஒருநாளும் இவர்கள் எனக்குப் பிடிபட்டதில்லை
பெரும்புதிர் இவர்களின் இருப்பெனக்கு
ஒருபோதும் இவர்களெனக்குத் தனித்ததில்லை

ஆனாலும் திடீரெனத் தெளித்த நீர்
என் துயிலைக் கலைக்கிறது

இந்த வண்டியெடுத்து வழிமறிக்கும் கணத்திற்காகவே
இந்த ஆள் பார்க்காமல் மேலே தும்மும் கணத்திற்காகவே
இந்த பக்கெட் நீரை இறைக்கும் கணத்திற்காகவே
இவர்கள் மும்முறையே படைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்

இக்கணத்திற்கு முன்பு இவர்கள் இல்லை
இக்கணத்திற்குப் பின்பும் இவர்கள் இல்லை
இவர்கள் இக்கணத்தில் வாழ்பவர்கள்
இவர்கள் எனக்காகத் தோன்றியவர்கள்
என் பிராணனோடு அழிவார்கள் இவர்கள்
என் ஸ்தூலத்தோடு மடிவார்கள் இவர்கள்
சர்வம் சுயமையம் ஜகத் அந்தர்யாமி யுஹே யுஹே.

Tags:

Comments are closed.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar