சித்தி

in கவிதை

சில நாட்களாக இந்தப் பெண்களைப் பார்க்கிறேன்
நடுத்தர வயது, நெட்டை, மாநிறம், ஒல்லி உடல்
எல்லோரும் என் சித்தியின் சாயலில்
அவர்தான் எனத் தயங்கி நலம் விசாரிக்கத் தயாராகையில்
அவர் இறந்து ஓர் ஆண்டானது நினைவுக்கு வருகிறது
என் குடும்பமும் அவர் குடும்பமும் நெருக்கமல்ல
எங்களுக்குள் வாழ்க்கைமுறை, கண்ணோட்ட பேதங்கள் உண்டு
அவருக்கு எதுவும் சரியாக அமையவில்லை
கசப்புணர்வுக்கும் வயிற்றெரிச்சலுக்கும் பஞ்சமில்லை
குற்றப்பட்டியல் வாசிக்க எப்போதும் தயாராக இருப்பார்
எங்களுக்கோ வயிற்றெரிச்சல் தண்டனைக்குரிய குற்றம்
அவரை நான் நினைவுகூரக் காரணம் ஏதும் இல்லை
பின்பு ஏன் இந்தப் பெண்களைப் பார்க்கும்போது
திடீரென எங்கிருந்தோ உருப்பெறுகிறார்?
லேடீஸ், உங்கள் ஆள் போய் ஒரு யுகம் ஆயிற்று
இன்னும் இங்கே என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறீர்கள்?

Tags:

Comments are closed.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar