புன்னகை

in கவிதை

சில்லறை இல்ல சார்
உங்களுக்குப் பத்து ருவா நான் தரணும்
என்றார் மாஸ்டர். இருக்கட்டும்
அப்புறம் வாங்கிக்கிறேன் என்றேன்
மாஸ்டர் பிறகு வரவில்லை
நாட்டுக்குப் போயிருப்பதாய்ச் சொன்னார்கள்
அவர் தர வேண்டியது பிறருக்குத் தெரியாது
அவரிடமே வாங்கிக்கொள்வோம் என விட்டுவிட்டேன்
மூன்று மாதங்கள் மெதுவாய் ஓடின
எதிர்வீட்டுப் புனரமைப்பு முடிந்தது
ஒரு பண்டிகை வந்து போனது
மாநில அமைச்சர்கள் மாறினார்கள்
பிறகு வந்தார் மாஸ்டர்
சவரம் செய்யாத பழைய முகத்துடன்
மீதிச் சில்லறையில் பத்து ரூபாய் அதிகம் தந்தார்
அவர் நினைவுத் திறனின் நேர்மையை மெச்சி
பத்து ருவா கூட இருக்கு என்றேன் புன்னகைத்து
சாரி சார் என்று கைநீட்டி வாங்கிக்கொண்டார்
பரிச்சயத்தின் புன்னகைகூட இல்லாமல்.

Tags: ,

Comments are closed.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar