பெண்கவர் லபக்குதாஸ்

in கட்டுரை

லபக்குதாஸ் ஒரு கலைஞர். கலையில் அல்ல, மற்றதில். சக எழுத்தாளர்களில் பெண்களையும் வாசகர்களில் பெண்களையும் கவரும் உத்திகள் பல அவர் வசம் இருந்தன. எனக்கு அவ்வளவு சாமர்த்தியம் இல்லை. அதனால்தான் அவரைவிட என்னிடம் பெண்கள் குறைவு.

லபக்குதாசின் நூதனத்தன்மையால் எனக்கு வியப்பேற்றிய உத்தி ஒன்று உண்டு. ஏதாவது ஆங்கிலப் புத்தகங்களை எடுத்துக் கண்ட இடத்திலிருந்து ஒரு பாரா, இரண்டு பாரா பார்த்து எழுதிவைத்துக்கொள்வார். பிறகு அதை மனப்பாடம் செய்துகொள்வார். பெண்களுடன் பேசும்போது உரையாடலை மெதுமெதுவாகத் தமது மனப்பாடப் பகுதியை நோக்கி நகர்த்துவார். அவருடைய ஸ்டாப்பிங் வந்ததும் இறங்கி விளையாடுவார் ஆங்கிலத்தில். கேட்கும் பெண்கள் உன்மத்தமா என்மத்தமா என்று ஆகிவிடுவார்கள். அது வரை பேசிக்கொண்டிருந்த பெண்கள் அமைதியாவார்கள்.  இதை நான் நேரில் பார்த்திருக்கிறேன். ஃபோனிலும் செய்வார்.

உதாரணமாக, ஒருமுறை லபக்குதாசின் வீட்டுக்குப் போயிருந்தபோது ஓர் அம்மணியும் அம்மணரும் வந்திருந்தார்கள். அம்மணிக்கு விவாகரத்து வயது இருக்கும். லபக்குதாசின் அபிமான வயதுக் குழு. இடையிடையே அந்த ஆளைப் பார்த்து, ‘வந்ததற்கு இந்தா ஒரு புன்சிரிப்பு, எடுத்துக்கொண்டு ஓடிப்போ’ என்கிறாற்போல் புன்னகைத்த லபக்குதாஸ் அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்தே பேசிக்கொண்டிருந்தார். உடன் வந்தவர் என்னைப் பார்த்தார். நான் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டேன்.

இளம் கவிஞர்களில் யாரெல்லாம் தேறுவார்கள் என்பதில் தொடங்கி இளைஞர்கள் தீவிரவாதத்தை நாடுதல், நவீன இலக்கியம் நவீனத்தைப் பேசத் தவறிய சோகம், கலைகள் மதிப்பிழத்தல் என்று நகர்ந்து கிழக்காசியக் கலை வடிவங்களுக்கு வந்தது பேச்சு. இது லபக்குதாசின் காய்நகர்த்தல்.

நவீனத்துவத்தின் வேர்கள் சீனாவில் காகிதம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டபோது விழுது விட்டன என்றார் லபக்குதாஸ். பின்பு தம் மனதில் இருந்ததை அவிழ்த்து விட்டார்.

Neolithic cultures produced many artifacts such as painted pottery, bone tools and ornaments, and jade carvings of a sophisticated design. Excavations at B’ei-li-kang near Luo-yang date materials found at that site to 6000–5000 BC. An excavation in the early 1970s of the royal tomb of Shih-huang Ti revealed an array of funerary terra-cotta images…

மொத்தம் ஐந்து நிமிடம் ஒப்பித்தார். பிறகு அலேக்காகத் தமிழுக்கு மாறினார். லபக்குதாஸ் லேசுப்பட்ட ஆளல்ல. கபாலென்று ஆங்கிலப் பகுதிக்கு மாறினால் கண்டுபிடித்துவிடுவார்கள் என்று அவருக்குத் தெரியும். அதனால் தருணம் வரும் வரை நடுநடுவே ஓரிரு வாக்கியம் ஆங்கிலத்தில் பேசிக்கொண்டிருப்பார். “யூ டோன்ட் ஸே ஸோ!”, “இட்ஸ் ஸல்ட்ரி,” “லண்டன் பிரிட்ஜ் இஸ் ஃபாலிங் டவுன்” – இப்படி. எனவே அவர் நீளமாகப் பேசும்போது ட்ரான்சிசன் இயல்பாக இருக்கும். சிலர் அவர் முடித்ததும் ஆங்கிலத்தில் மறுமொழி சொல்வார்கள் அல்லது கேள்வி கேட்பார்கள். அவர் எல்லாவற்றுக்கும் ஒரே பதில் வைத்திருப்பார்: “I have formed the habit of preferring red wine.” கேட்டவர் திகைத்தால் மர்மப் புன்னகை உதிர்ப்பார். சரி, ஏதோ குறிப்பால் சொல்ல வருகிறார் பெரிய மனுசர், நமக்கு விவரம் பற்றாது என்று எதிராளினி அடங்குவார்.

நாலு புத்தகம் படித்துவிட்ட லபக்குதாஸ் இப்போது சொந்தமாக எழுதிப் பார்க்க ஆரம்பித்திருக்கிறார். சில வரிகள் எழுதி எனக்கு அனுப்பிக் கருத்து கேட்டார். பெண் இனமே ஆபத்தில் இருப்பதாகத் தோன்றியது –

The question of the hypothecated self, either transdermal or corrugated, intravaginal or alterized, is by default raised in obscure quovadisms purportedly to rhetoricize away seemingly pertinent counter-constructs designed to obfuscate “ex-contextus” the veracity of the aforesaid in an infelicitous chiaroscuro of projections which only work to establish the original locutor’s personal friendship with Dr. Puneet Mishra…

Tags: , ,

Comments are closed.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar