முன்பே திருமணம்

in கட்டுரை

என் அறையில் என் நாற்காலிக்கு எதிரே இன்னொரு நாற்காலியைக் கொண்டுவந்து போட்டேன். என் இருக்கையில் அமர்ந்துகொண்டு பிணைவியை அழைத்தேன். அவர் அடுத்த அறையில் இருந்தார்.

“ஒரு நிமிஷம் இங்க வாயேன்.”

“வேலையா இருக்கேன். என்னான்னு சொல்லுங்க.”

“கத்த முடியாது. உங்கிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்லணும்.”

புடவையில் கையைத் துடைத்துக்கொண்டு வந்தார்.

“உக்காரு.” உட்கார்ந்தார்.

“சொல்லுங்க.”

“எனக்கு முன்னாடியே கல்யாணம் ஆயிருச்சு.”

பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு வாயடைத்துப்போனார் நெருங்கிய உறவினர்.

“என்ன உளர்றீங்க?”

“உண்மையத்தான் சொல்றேன். எனக்கு முன்னாடியே கல்யாணம் ஆயிருச்சு.”

“எப்ப? யாரோட? ஏன் முன்னாடியே சொல்லல?”

என் நாற்காலியின் கைதாங்கிகள் இரண்டும் அவரது பிடியில் இறுகச் சிக்கியிருந்தன.

“அதான் இப்ப சொல்றனே.”

“எப்ப, யாரோட-ன்னு கேட்டேன்.”

“தொண்ணூறுகளோட இறுதி-ல உன்னோடதான்.”

பொங்கிய பால் அடுப்பணைக்கப்பெற்றது போல் பிணைவி அடங்கினார்.

“சீ! ஆயிரம் வேல இருக்கப்ப சும்மா கூப்ட்டு லொள்ளு பண்றது!” என ஆவேசமாக வெளியேறினார்.

இப்படித்தான் பெரும்பாலான பெண்கள் விஷயம் தெரியாமல் கோபப்படுகிறார்கள். நான் வேறொரு பெண்ணுக்காக ஒத்திகை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

Tags: ,

Comments are closed.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar