ஒயிலனின் நாவல்: விமர்சனம், கடிதங்கள்

in கடிதம், கட்டுரை

ஒயிலனின் ‘மழைத்துளிகளும் துணிக்கொடிகளும்’

பெண்குயில் இந்தியா பதிப்பகத்திலிருந்து இந்த நாவல் வரப்பெற்றேன். கவிஞராக அறியப்படும் ஒயிலனின் மூன்றாவது புத்தகமான இது, அவரது முதல் நாவல். மதிப்புரைக்காக இரண்டு பிரதிகள் அனுப்பப்பட்டிருந்தன. அவற்றில் ஒன்றிற்காவது மதிப்புரை எழுதலாம் என்று படித்துப்பார்த்தேன். நான் ஒயிலனின் இரண்டு கவிதைத் தொகுப்புகளைப் படிக்கவில்லை. அது ஏன் தெய்வாதீனமான தற்செயல் என்பதை ஒயிலன் இந்த நாவலை எழுதிய லட்சணத்தின் வாயிலாக விளக்குகிறார்.

ஒயிலனுக்கு வயது சுமார் 280 இருந்தாலும் வளரும் எழுத்தாளர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார். சில கோஷ்டிகளில் இளம் எழுத்தாளராகவும் பார்க்கப்படக்கூடும். இவர் ஏன் வளரும் எழுத்தாளர் என்கிற காரணமும் நாவலில் காணக்கிடைக்கிறது.

ஒயிலனின் புதினம் மரபான வடிவத்தில் எழுதப்படவில்லை. இது ஒரு நான்லீனியர் நாவல். வெளிப்படையான கதை ஏதும் இல்லை. உரைநடை உதிரியாக உள்ளது. காக்கை பறக்கிறது என்பது போல் தொடங்கும் எண்ண ஓட்டத்தை அதன் போக்கில் நீட்டித்து அத்தியாயங்களை முடிக்கிறார் ஒயிலன் (பழைய நாவல்களைப் போல் அத்தியாயங்களுக்குத் தலைப்பு வைத்துள்ளார்). அவரது நடை அசர அடிக்கிறது. தமிழ் உரைநடையின் மகத்தான வரிகளாக இருந்திருக்கக்கூடியவற்றை மிக எளிதாகக் கடந்து சென்றுவிடுகிறார் இவர். விளைவு, அப்படி எந்த வரிகளும் கண்ணில் படுவதில்லை. அதற்கு பதிலாக, ‘இந்த வரி இங்கே வரக்கூடாது; இல்லை, எங்குமே வரக் கூடாது’ என்பது போன்ற எதிர்வினைகளை உணர்கிறோம்.

எடுத்துக்காட்டாக, “திமிலுயிர்” என்ற முதல் அத்தியாயத்தில் வரும் ஒரு சொல்லாடல். ஓர் எருதைப் பற்றிய விவரணையாக விரியும் இந்த அத்தியாயம், எருதில் தொடங்கி அப்படியே கதைக்குள் நம்மை இட்டுச்செல்லும் என நாம் எதிர்பார்த்து எச்சில் தொட்டுப் பக்கத்தைப் புரட்டுவதற்குள் “எருதுகளும் அசை போடும்” என்ற முத்தாய்ப்போடு முடிந்துவிடுகிறது. “ரோஷங்கொண்ட பெண்முலை” என்று எருதின் திமிலைப் பற்றிய உவமைதான் எஞ்சுகிறது.

பிறகு பின்வருமாதிரியான வரிகள் –

உன் புகைப்படத்தை நான் பார்க்கும்போது
அதுவும் என்னைப் பார்க்கிறது
யாரிவன், ஏன் பார்க்கிறான் என்பது போல்
அதற்குத் தெரியவில்லை கர்ப்பவதி,
நாம் எதிரெதிர் துருவிகள் அல்ல என்று.

இங்கே ‘துருவத்தினர்’ என்பதைத்தான் ‘துருவிகள்’ என்று புதிதாகத் தமிழ்ச் சொல் ஒன்றை உருவாக்கி எழுதுகிறார். எங்கள் வீட்டில் ஒரு துருவி இருக்கிறது. தேங்காய், கேரட், கோஸ், பீட்ரூட், ஏன், பழங்கள்கூடத் துருவலாம்.

ஆசிரியர் புதுமை புகுத்துவதாக நினைத்துக்கொண்டு ஓர் எழுத்துப்பூர்வ ஆக்டபஸைப் பிறப்பித்திருக்கிறார். ஆக்டபஸ் அதன் எதிரிகளைச் செயலிழக்கச் செய்ய ஒரு மையைப் பீய்ச்சியடிக்கும் என்பது உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கலாம். பதிப்பாளர்கள் என்ன மையைப் பயன்படுத்தினார்கள் என்று தெரியவில்லை.

இது முழுமையான வாசிப்புத் திருப்தியுடன் கூடிய வடிவ அமைதி அமையப்பெறவைக்கப்படாத ஒரு நாவல். ஆசிரியர் இன்னொரு நாவல் எழுதத் துணிந்தால் வரிகளின் அகலத்திலாவது குறை வைக்காமல் இருப்பார் என்று நம்புவோமாக.

* * *

அக்டோபர் 2, 2017

அன்புள்ள பேயோனுக்கு,

குறிப்பு: இங்கு “அன்புள்ள” என இங்கிதத்திற்காக மட்டுமே குறிப்பிடப்படுகிறது. உங்களின் மீது எனக்கு எவ்வித அன்பும் இல்லை.

இடைநிலை அக்டோபர் 2017 இதழில் என்னுடைய கவிதைத் தொகுதியான ‘மழைத்துளிகளும் துணிக்கொடிகளும்’-க்கு நீங்கள் எழுதிய விமர்சனத்தைக் கண்டேன். மிகுந்த அதிர்ச்சியாகவும் வேதனையாகவும் இருந்தது. அது விமர்சனமல்ல. ஒரு படைப்பாளிக்கு இன்னொரு படைப்பாளி செய்த நம்பிக்கைத் துரோகம். உங்கள் குழாவில் இல்லாததால் என்னைத் திட்டமிட்டுக் கேவலப்படுத்தும் முயற்சி. இது காலம் வரை என்னுடைய நெருங்கிய நண்பராக நான் கருதிக்கொண்டிருந்த ஆசிரியர் தென்றல் ராஜும் இச்செயலுக்குத் துணைபோனது இன்னும் வலியைக் கூட்டுகிறது. ஆகையால் மிகுந்த மன எழுச்சியுடன் இக்கடிதத்தை எழுதுகின்றேன்.

முதலில் என்னுடைய கவிதைத் தொகுதியை நாவல் என்று எழுதியிருக்கிறீர்கள். இது என்னுடைய நூலைப் பற்றிய விஷமத்தனமான பொய்ப் பிரச்சாரம். சிறு குழந்தை கூட என்னுடைய நூலைப் பார்த்தால் கவிதைத் தொகுதி என்று சொல்லிவிடும். நீங்களோ அதை நான்லீனியர் நாவல் என்றும் “உதிரியாக உள்ளது” என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறீர்கள். ஐயா, கவிதைகள் பக்கத்திற்கொன்றாகத்தான் இருக்கும். அதை நாவல் என்று நீங்களாக நினைத்துக்கொண்டால் நான் என்ன செய்ய?

எனது நூல் “முழுமையான வாசிப்புத் திருப்தியுடன் கூடிய வடிவ அமைதி அமையப்பெறவைக்கப்படாத ஒரு நாவல்” என்றும் நஞ்சைக் கக்கியுள்ளீர்கள். ஐயா, மீண்டும் சொல்லிக்கொள்கிறேன், நீங்கள் மதிப்புரை எழுதிய நூல் ஒரு கவிதைத் தொகுதி. தென்றலுக்கும் மறுப்புக் கடிதம் எழுதியிருக்கிறேன். இனி எனது நூல் எதனையாவது விமர்சித்து எழுதினால் அது என்ன வகை நூல் என்பதை முதலில் விசாரித்து அறிந்துவிட்டு எழுதுங்கள். நீங்கள் அலையக் கூடத் தேவையிருக்காது. பெரும்பாலும் நூலிலேயே அத்தகவல் இருக்கும்.

பி.கு. நான் தென்றலிடம் என் அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தினேன். மதிப்புரையின் கடைசி வாக்கியமாக “என்னத்த!” என்று எழுதியதாகவும் அது கடுமையாக இருந்ததால் உங்களிடம் மாற்றி எழுதி வாங்கியதாகவும் தென்றல் கூறினார். இதுதான் உங்கள் “லட்சணம்” போலும். பெண்குயில் பதிப்பகத்தோடும் பேசினேன். அவர்கள் இனி உங்கள் நூல் எதையும் வெளியிட மாட்டார்கள் என்று மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

இவண்
ராகுல் சங்கரன்
தென்காசி

*

அன்பின் ராகுல் சங்கரன்,

“உங்கள் குழாவில்” – குழாயில்? குழுவில்? குழாமில்? என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள்?

ஐயா, நானும் கவிதைத் தொகுப்புகள் போட்டவன்தான். உங்கள் புத்தகம் கவிதைத் தொகுப்பு என்று எனக்குத் தெரியும். குறைந்தபட்சம் நீங்கள் அப்படி நினைக்கிறீர்கள் என்று தெரியும். இப்போதெல்லாம் எவன் கவிதை படிக்கிறான்? பிழைதிருத்துநர்கள்தான் ஒரு பக்கம் கிரிக்கெட் ஸ்கோர் பார்த்துக்கொண்டு இன்னொரு பக்கம் ஃபேஸ்புக் வம்புகளைப் படித்துக்கொண்டு இடையிடையே கவிதைப் புத்தகங்களைப் படிக்கிறார்கள். உங்கள் புத்தகம் விற்காது ஐயா.

கட்டபொம்மனையே நேரில் பார்த்த இளம் கவிஞர் என்ற மரியாதையிலும் இளம் கவிஞர்கள் ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும் என்ற அக்கறையிலும்தான் உங்கள் தொகுப்பை நாவலாக அடையாளப்படுத்தினேன். உங்கள் ஆருயிர்ப் பதிப்பாளர் அச்சிட்ட மொத்தம் இருபது பிரதிகளில் உங்களுக்குத் தரப்பட்ட பத்து போக மீதி எதுவும் விற்காமல் தேங்கிவிட்டால் யாருக்கு அவமானம்?

தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் பார்த்தால், நீங்கள் எழுதுவது ஃபார்முலாக் கவித்துவ ரோஸ் பவுடர் பூசிய உரைநடைதான். மந்திரிகுமாரி வசனம் போல் எழுதித் தள்ளியிருக்கிறீர்கள் ஐயா. அந்தக் காலத்து காங்கிரஸ்காரன் எவனாவது படித்தால் வலிப்பு வந்து செத்துவிடுவான். எல்லா கவிதைகளிலும் ஒரே சலிப்பூட்டும் கவிதைசொல்லி, சுற்றிச் சுற்றி அதே விசயங்கள், அதே பிரச்சினைகள் என்ற அமைப்பைக் கொண்ட இந்தக் கவிதைத் தொடரை நான்லீனியர் நாவல் என்று சொல்வதில் தவறே இல்லை.

உங்கள் நூலின் வகைமை பற்றிப் பொய் சொன்னாலும் என் விமர்சனங்களைப் பொய் என்று சொல்ல மாட்டேன். விமர்சனங்களிலிருந்து கற்றுக்கொள்வதுதான் உங்களைப் போன்ற முதுபெரும் இளம் எழுத்தாளர்களுக்கு அழகு. அதோடு கவிதைத் “தொகுதி” போடுவதென்றால் தொகுதி எண்ணையும் புத்தகத்தில் குறிப்பிடுங்கள். நாங்கள் “தொகுப்பு” போடுபவர்கள். எங்களுக்கு எண்ணற்ற பிரச்சினை இல்லை.

பெண்குயில் இந்தியா பதிப்பாளர் வசந்தராஜா அபாரமான ஆசாமி. நாளைக்கே ஒரு திரைப்படத்திற்கு வசனம் எழுதுகிறேன் என்றால் என்னிடம் புத்தகம் கேட்டுக் குழைந்து வருவார். இல்லாத படங்களின் வெறும் ஸ்கிரிப்ட்டைக் காட்டியே இவரிடம் இருநூறு புத்தகம் தேற்றியிருக்கிறேன். இந்த மிரட்டுகிற வேலை எல்லாம் என்னிடம் வேண்டாம். இருப்பதற்கென்றுதானே வந்தீர்கள், இல்லாமல் போவீர்கள்.

வாழ்த்துக்களுடன்
பேயோன்
04-10-2017

Tags: , ,

Comments are closed.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar