Archive for the ‘கடிதம்’ Category

ஒயிலனின் நாவல்: விமர்சனம், கடிதங்கள்

in கடிதம், கட்டுரை

ஒயிலனின் ‘மழைத்துளிகளும் துணிக்கொடிகளும்’

பெண்குயில் இந்தியா பதிப்பகத்திலிருந்து இந்த நாவல் வரப்பெற்றேன். கவிஞராக அறியப்படும் ஒயிலனின் மூன்றாவது புத்தகமான இது, அவரது முதல் நாவல். மதிப்புரைக்காக இரண்டு பிரதிகள் அனுப்பப்பட்டிருந்தன. அவற்றில் ஒன்றிற்காவது மதிப்புரை எழுதலாம் என்று படித்துப்பார்த்தேன். நான் ஒயிலனின் இரண்டு கவிதைத் தொகுப்புகளைப் படிக்கவில்லை. அது ஏன் தெய்வாதீனமான தற்செயல் என்பதை ஒயிலன் இந்த நாவலை எழுதிய லட்சணத்தின் வாயிலாக விளக்குகிறார்.

ஒயிலனுக்கு வயது சுமார் 280 இருந்தாலும் வளரும் எழுத்தாளர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார். சில கோஷ்டிகளில் இளம் எழுத்தாளராகவும் பார்க்கப்படக்கூடும். இவர் ஏன் வளரும் எழுத்தாளர் என்கிற காரணமும் நாவலில் காணக்கிடைக்கிறது.

ஒயிலனின் புதினம் மரபான வடிவத்தில் எழுதப்படவில்லை. இது ஒரு நான்லீனியர் நாவல். வெளிப்படையான கதை ஏதும் இல்லை. உரைநடை உதிரியாக உள்ளது. காக்கை பறக்கிறது என்பது போல் தொடங்கும் எண்ண ஓட்டத்தை அதன் போக்கில் நீட்டித்து அத்தியாயங்களை முடிக்கிறார் ஒயிலன் (பழைய நாவல்களைப் போல் அத்தியாயங்களுக்குத் தலைப்பு வைத்துள்ளார்). அவரது நடை அசர அடிக்கிறது. தமிழ் உரைநடையின் மகத்தான வரிகளாக இருந்திருக்கக்கூடியவற்றை மிக எளிதாகக் கடந்து சென்றுவிடுகிறார் இவர். விளைவு, அப்படி எந்த வரிகளும் கண்ணில் படுவதில்லை. அதற்கு பதிலாக, ‘இந்த வரி இங்கே வரக்கூடாது; இல்லை, எங்குமே வரக் கூடாது’ என்பது போன்ற எதிர்வினைகளை உணர்கிறோம்.

எடுத்துக்காட்டாக, “திமிலுயிர்” என்ற முதல் அத்தியாயத்தில் வரும் ஒரு சொல்லாடல். ஓர் எருதைப் பற்றிய விவரணையாக விரியும் இந்த அத்தியாயம், எருதில் தொடங்கி அப்படியே கதைக்குள் நம்மை இட்டுச்செல்லும் என நாம் எதிர்பார்த்து எச்சில் தொட்டுப் பக்கத்தைப் புரட்டுவதற்குள் “எருதுகளும் அசை போடும்” என்ற முத்தாய்ப்போடு முடிந்துவிடுகிறது. “ரோஷங்கொண்ட பெண்முலை” என்று எருதின் திமிலைப் பற்றிய உவமைதான் எஞ்சுகிறது.

பிறகு பின்வருமாதிரியான வரிகள் –

உன் புகைப்படத்தை நான் பார்க்கும்போது
அதுவும் என்னைப் பார்க்கிறது
யாரிவன், ஏன் பார்க்கிறான் என்பது போல்
அதற்குத் தெரியவில்லை கர்ப்பவதி,
நாம் எதிரெதிர் துருவிகள் அல்ல என்று.

இங்கே ‘துருவத்தினர்’ என்பதைத்தான் ‘துருவிகள்’ என்று புதிதாகத் தமிழ்ச் சொல் ஒன்றை உருவாக்கி எழுதுகிறார். எங்கள் வீட்டில் ஒரு துருவி இருக்கிறது. தேங்காய், கேரட், கோஸ், பீட்ரூட், ஏன், பழங்கள்கூடத் துருவலாம்.

ஆசிரியர் புதுமை புகுத்துவதாக நினைத்துக்கொண்டு ஓர் எழுத்துப்பூர்வ ஆக்டபஸைப் பிறப்பித்திருக்கிறார். ஆக்டபஸ் அதன் எதிரிகளைச் செயலிழக்கச் செய்ய ஒரு மையைப் பீய்ச்சியடிக்கும் என்பது உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கலாம். பதிப்பாளர்கள் என்ன மையைப் பயன்படுத்தினார்கள் என்று தெரியவில்லை.

இது முழுமையான வாசிப்புத் திருப்தியுடன் கூடிய வடிவ அமைதி அமையப்பெறவைக்கப்படாத ஒரு நாவல். ஆசிரியர் இன்னொரு நாவல் எழுதத் துணிந்தால் வரிகளின் அகலத்திலாவது குறை வைக்காமல் இருப்பார் என்று நம்புவோமாக.

* * *

அக்டோபர் 2, 2017

அன்புள்ள பேயோனுக்கு,

குறிப்பு: இங்கு “அன்புள்ள” என இங்கிதத்திற்காக மட்டுமே குறிப்பிடப்படுகிறது. உங்களின் மீது எனக்கு எவ்வித அன்பும் இல்லை.

இடைநிலை அக்டோபர் 2017 இதழில் என்னுடைய கவிதைத் தொகுதியான ‘மழைத்துளிகளும் துணிக்கொடிகளும்’-க்கு நீங்கள் எழுதிய விமர்சனத்தைக் கண்டேன். மிகுந்த அதிர்ச்சியாகவும் வேதனையாகவும் இருந்தது. அது விமர்சனமல்ல. ஒரு படைப்பாளிக்கு இன்னொரு படைப்பாளி செய்த நம்பிக்கைத் துரோகம். உங்கள் குழாவில் இல்லாததால் என்னைத் திட்டமிட்டுக் கேவலப்படுத்தும் முயற்சி. இது காலம் வரை என்னுடைய நெருங்கிய நண்பராக நான் கருதிக்கொண்டிருந்த ஆசிரியர் தென்றல் ராஜும் இச்செயலுக்குத் துணைபோனது இன்னும் வலியைக் கூட்டுகிறது. ஆகையால் மிகுந்த மன எழுச்சியுடன் இக்கடிதத்தை எழுதுகின்றேன்.

முதலில் என்னுடைய கவிதைத் தொகுதியை நாவல் என்று எழுதியிருக்கிறீர்கள். இது என்னுடைய நூலைப் பற்றிய விஷமத்தனமான பொய்ப் பிரச்சாரம். சிறு குழந்தை கூட என்னுடைய நூலைப் பார்த்தால் கவிதைத் தொகுதி என்று சொல்லிவிடும். நீங்களோ அதை நான்லீனியர் நாவல் என்றும் “உதிரியாக உள்ளது” என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறீர்கள். ஐயா, கவிதைகள் பக்கத்திற்கொன்றாகத்தான் இருக்கும். அதை நாவல் என்று நீங்களாக நினைத்துக்கொண்டால் நான் என்ன செய்ய?

எனது நூல் “முழுமையான வாசிப்புத் திருப்தியுடன் கூடிய வடிவ அமைதி அமையப்பெறவைக்கப்படாத ஒரு நாவல்” என்றும் நஞ்சைக் கக்கியுள்ளீர்கள். ஐயா, மீண்டும் சொல்லிக்கொள்கிறேன், நீங்கள் மதிப்புரை எழுதிய நூல் ஒரு கவிதைத் தொகுதி. தென்றலுக்கும் மறுப்புக் கடிதம் எழுதியிருக்கிறேன். இனி எனது நூல் எதனையாவது விமர்சித்து எழுதினால் அது என்ன வகை நூல் என்பதை முதலில் விசாரித்து அறிந்துவிட்டு எழுதுங்கள். நீங்கள் அலையக் கூடத் தேவையிருக்காது. பெரும்பாலும் நூலிலேயே அத்தகவல் இருக்கும்.

பி.கு. நான் தென்றலிடம் என் அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தினேன். மதிப்புரையின் கடைசி வாக்கியமாக “என்னத்த!” என்று எழுதியதாகவும் அது கடுமையாக இருந்ததால் உங்களிடம் மாற்றி எழுதி வாங்கியதாகவும் தென்றல் கூறினார். இதுதான் உங்கள் “லட்சணம்” போலும். பெண்குயில் பதிப்பகத்தோடும் பேசினேன். அவர்கள் இனி உங்கள் நூல் எதையும் வெளியிட மாட்டார்கள் என்று மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

இவண்
ராகுல் சங்கரன்
தென்காசி

*

அன்பின் ராகுல் சங்கரன்,

“உங்கள் குழாவில்” – குழாயில்? குழுவில்? குழாமில்? என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள்?

ஐயா, நானும் கவிதைத் தொகுப்புகள் போட்டவன்தான். உங்கள் புத்தகம் கவிதைத் தொகுப்பு என்று எனக்குத் தெரியும். குறைந்தபட்சம் நீங்கள் அப்படி நினைக்கிறீர்கள் என்று தெரியும். இப்போதெல்லாம் எவன் கவிதை படிக்கிறான்? பிழைதிருத்துநர்கள்தான் ஒரு பக்கம் கிரிக்கெட் ஸ்கோர் பார்த்துக்கொண்டு இன்னொரு பக்கம் ஃபேஸ்புக் வம்புகளைப் படித்துக்கொண்டு இடையிடையே கவிதைப் புத்தகங்களைப் படிக்கிறார்கள். உங்கள் புத்தகம் விற்காது ஐயா.

கட்டபொம்மனையே நேரில் பார்த்த இளம் கவிஞர் என்ற மரியாதையிலும் இளம் கவிஞர்கள் ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும் என்ற அக்கறையிலும்தான் உங்கள் தொகுப்பை நாவலாக அடையாளப்படுத்தினேன். உங்கள் ஆருயிர்ப் பதிப்பாளர் அச்சிட்ட மொத்தம் இருபது பிரதிகளில் உங்களுக்குத் தரப்பட்ட பத்து போக மீதி எதுவும் விற்காமல் தேங்கிவிட்டால் யாருக்கு அவமானம்?

தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் பார்த்தால், நீங்கள் எழுதுவது ஃபார்முலாக் கவித்துவ ரோஸ் பவுடர் பூசிய உரைநடைதான். மந்திரிகுமாரி வசனம் போல் எழுதித் தள்ளியிருக்கிறீர்கள் ஐயா. அந்தக் காலத்து காங்கிரஸ்காரன் எவனாவது படித்தால் வலிப்பு வந்து செத்துவிடுவான். எல்லா கவிதைகளிலும் ஒரே சலிப்பூட்டும் கவிதைசொல்லி, சுற்றிச் சுற்றி அதே விசயங்கள், அதே பிரச்சினைகள் என்ற அமைப்பைக் கொண்ட இந்தக் கவிதைத் தொடரை நான்லீனியர் நாவல் என்று சொல்வதில் தவறே இல்லை.

உங்கள் நூலின் வகைமை பற்றிப் பொய் சொன்னாலும் என் விமர்சனங்களைப் பொய் என்று சொல்ல மாட்டேன். விமர்சனங்களிலிருந்து கற்றுக்கொள்வதுதான் உங்களைப் போன்ற முதுபெரும் இளம் எழுத்தாளர்களுக்கு அழகு. அதோடு கவிதைத் “தொகுதி” போடுவதென்றால் தொகுதி எண்ணையும் புத்தகத்தில் குறிப்பிடுங்கள். நாங்கள் “தொகுப்பு” போடுபவர்கள். எங்களுக்கு எண்ணற்ற பிரச்சினை இல்லை.

பெண்குயில் இந்தியா பதிப்பாளர் வசந்தராஜா அபாரமான ஆசாமி. நாளைக்கே ஒரு திரைப்படத்திற்கு வசனம் எழுதுகிறேன் என்றால் என்னிடம் புத்தகம் கேட்டுக் குழைந்து வருவார். இல்லாத படங்களின் வெறும் ஸ்கிரிப்ட்டைக் காட்டியே இவரிடம் இருநூறு புத்தகம் தேற்றியிருக்கிறேன். இந்த மிரட்டுகிற வேலை எல்லாம் என்னிடம் வேண்டாம். இருப்பதற்கென்றுதானே வந்தீர்கள், இல்லாமல் போவீர்கள்.

வாழ்த்துக்களுடன்
பேயோன்
04-10-2017

வாசகர் கடிதம்: கருத்து விசாரிப்பு

in கடிதம், கட்டுரை

என் அன்புக்கும் மதிப்புக்கும் உரிய பேயோன் சார் அவர்களுக்கு,

என் கவிதைத் தொகுப்பின் பிரிண்ட் அவுட் ஸ்பைரல் பைண்டிங் பிரதி கிடைத்ததா? மிகவும் கனமாக இருந்ததா? கவிதைகளைப் பற்றி உங்கள் கருத்துகளை அறிய ஆவலுடன் காத்திருக்கிறன்.

ஜெய்ஸ்ரீராம்,
ஆழ்வார்ப்பேட்டை, சென்னை

*

வணக்கம் ஜெய்ஸ்ரீராம்.

அன்பு, மதிப்பு எல்லாம் கிடக்கட்டும். உங்கள் கவிதைத் தொகுப்பைப் படித்தேன். நீங்கள் சற்று நண்பர் என்பதால் உங்கள் கவிதைகள் தனிப்பட்ட முறையில் நன்றாக இருக்கின்றன. ஆனால் அவற்றைக் கவிதைக் கண்ணால் பார்க்கும்போது வெறுப்பு மண்டுகிறது. தூக்கத்தில் உங்கள் வரிகளை அரற்றித் தலையில் அடித்துக்கொள்கிறேன். அவ்வளவு சக்திவாய்ந்த கவிதைகள் உங்களுடையவை.

எந்த ஒரு படைப்பாளியால் ஒரு நல்ல வாசகனை இந்த மட்டிற்குத் தீவிரமாக பாதிக்க முடிகிறதோ, அப்போதுதான் அவன் படைப்பாளி என்ற அரிய அந்தஸ்தை அடைகிறான். உங்கள் விஷயம் எப்படியோ. உங்கள் தொகுப்பைத் தமிழ் எழுத்துச் சூழல் எப்படி எடுத்துக்கொள்ளும் என்பது சார்ந்து எனக்கு வெளிச்சம் இல்லை. அதற்குச் சாதகமான மதிப்புரைகள் கிடைக்கலாம், அல்லது சரேலென விசா விண்ணப்பங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கலாம்.

நீங்கள் கேட்டுக்கொண்டபடி கருத்துச் சொல்லிவிட்டேன். உங்கள் கவிதைகள் உங்களைச் சுரணையற்றவராகச் சித்தரிக்க முயன்று வெற்றி பெற்றாலும் உங்களைப் புண்படுத்தக்கூடும் என்ற ஐயத்தையும் என் கருத்துகளால் நீங்கள் பயனடையக்கூடும் என்ற எரிச்சலையும் மீறி உங்களுக்கு வெளிப்படையாக மறுமொழி அளித்திருக்கிறேன். ஆனால் மதிப்புரை எழுதும் தூரம் மெனக்கெட விருப்பமில்லை. ஐநூறு கிடைக்கும். அதுவும் வந்ததும் கைவிட்டுப் போய்விடும். திருமணமாகிவிட்டதா உங்களுக்கு?

உங்கள் கவிதைகள் வாத்து, வரப்பு, பள்ளிப் பருவக் காதல்கள், வாத்தியார்கள், மாமா பெரியப்பா தாத்தா பாட்டிகள், மாட்டூர்திப் பயணங்கள், நாகப்பழத்தை உலுக்கிச் சாப்பிட்டமை என்று ஊர் நினைவுகளாகவே இருக்கின்றன. ஆனால் ஊரைப் பற்றி, மக்களைப் பற்றி, சாதி, வர்க்க நிலை, பண்பாடு பற்றி ஒரு சடங்கார்த்தக் குறிப்பிடல்கூட இல்லாததில் ஏமாற்றம் கண்டேன். இந்தக் கவிதைகள் ‘ஊர்மேய்’ பத்திரிகையில் வந்தபோதே இந்தப் போக்கை கவனித்துப் பத்திரிகையைத் தலை மேல் கவிழ்த்துக்கொண்டதுண்டு. ஆனால் அவை என்னையே முட்ட வரும் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை.

நீங்கள் மூன்று கழுதை வயது ஆகும் வரை ஊரில் இருந்துவிட்டுச் சென்னைக்கு பத்தாண்டுகள் முன்பு வந்ததாகச் சொன்னீர்கள். இந்த ஆண்டுகளில் உங்கள் ஊரைப் பற்றியும் அங்கே உங்கள் வாழ்வியல் பற்றியும் நீங்கள் உணர்ந்துகொண்டது இவ்வளவுதானா? பின்பு சம்பவத் துணுக்குகளை ஏமாற்றிக் கவிதைகளாக்கியது போல் ஒரு நடை. கவிதை நடை என்பது வாக்கிங் விஷயம் அல்ல, அது ஒரு நடனம். மூத்த எழுத்தாளராக ஓர் அறிவுரை தருகிறேன்: ஊருக்குப் போய்விடுங்கள், நான்கு விஷயம் தெரிந்துகொள்ளுங்கள், 35 வயதுக்கு மேற்பட்டஉயிருள்ள அல்லது ‘மரணித்த’ கவிஞர்களின் கவிதைகளைப் படியுங்கள். பிறகு திரும்பி வந்து எழுதுங்கள். பிறகு பக்க எண்கள் எதற்கு? கடைசிப் பக்கத்திற்கு மட்டும் எண் கொடுத்தால் போதாதா?

நான் உங்களை நம்பிக்கையிழக்க வைப்பதாக நினைக்க வேண்டாம், என் நோக்கம் அதுதான் என்றாலும். நீங்கள் எழுத வந்துவிட்டீர்கள். ஒரு தொகுப்பு போட்டுவிட்டீர்கள். ஒரு கவிதைத் தொகுப்பு என்பது உயிருள்ள வஸ்து. என்னிடமிருந்தான இத்தனை எதிர்மறை விமர்சனங்களுக்கும் அப்பால் உங்கள் தொகுப்புக்கென்று ஒரு இடம் இருக்கவே செய்கிறது – உங்கள் வீட்டுக் குப்பைத் தொட்டி.

அடுத்த முறை பார்ப்போம்.

அன்புடன்
பேயோன்

கடிதம்: செய்தித்தாளைக் குழந்தைகள் பார்க்கலாமா?

in கடிதம்

பேரன்புடைய பேயோன் அவர்களே,

நான் காலையில் செய்தித்தாள் படிக்கும்போது எனது 8 வயது மகள் எட்டி பார்த்து அது என்ன, இது என்ன என்று ஒவ்வொரு கெட்ட செய்திக்கும் விளக்கம் கேட்கிறாள். அவை என்ன மாதிரியானச் செய்திகள் என்பதை நான் சொல்லத் தேவையில்லை. “போடி உள்ளே!” என்று திட்டவும் மனம் வரவில்லை. இதனை எப்படி சமாளிப்பது?

எல். குழந்தைஸ்வாமி,
திருப்போரூர்

அன்பின் குழந்தைஸ்வாமி,

செய்தித்தாள்களைப் பெரியவர்கள் படிப்பதையே நான் ஊக்குவிப்பதில்லை. நீங்கள் “என்னடா?” என்றால் குழந்தைகளைப் பற்றி, குறிப்பாகப் பெண் குழந்தைகளைப் பற்றி, கேட்கிறீர்கள்.

எத்தனையோ விஷயங்களைக் குழந்தைகள் எதிர்கொள்ளக் கூடாது என்று பொத்திப் பொத்தி வளர்க்கிறோம். செய்தித்தாளையும் பத்திரிகைகளையும் அவைகளில் சேர்த்துக்கொள்ளுங்கள். வளர்ந்த பின்பு தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய யதார்த்தங்களை அவர்கள் பிஞ்சிலேயே பழுத்துவிட்டால் உலகைப் பற்றிய அவர்கள் பார்வை அவநம்பிக்கை மிகுந்ததாகிவிடும். ஆழமான புரிதலும் சரியான வழிகாட்டலும் இல்லாத அவநம்பிக்கை, விபரீதமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும். எனவே செய்தித்தாளைக் குழந்தைகளின் கைக்கு எட்டாத இடத்தில் வைக்கவும்.

உங்கள் குழந்தைக்கு உலகம் தெரிவது அவசியம் என்பதை மறுக்க முடியாது. இப்போதே தொடங்க வேண்டும் என்றால் அவளுக்கு “கோ கரிக்குலர் ஆக்டிவிட்டி”யாகத் தமிழ்த் திரைப்படங்களைப் பார்க்கச் செய்யுங்கள். வாரம் மூன்று படங்கள் என்ற டோஸ் சரியாக இருக்கும். அவள் மனமுதிரும் சமயத்தில் மனம் இறுகி உலகை எதிர்கொள்ளத் தயாராகியிருப்பாள். எல்லா அநீதிகளையும் வாழ்க்கையின் இன்றியமையாத ஒரு பகுதியாக ஏற்கும்படி அவள் பக்குவப்பட்டுவிடுவாள். அது வரை குழந்தையின் புத்தகங்களுக்கு அட்டை போடக்கூட செய்தித்தாளைப் பயன்படுத்தாதீர்கள்.

தவிரவும், செய்தித்தாள்கள் அவற்றின் உரிமையாளர்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காக நடத்தப்படுபவை. அவர்களுக்கும் பேப்பர் கடைகளுக்கும் இடையிலான வியாபாரம். இது விசயத்தில் நாம் குறுக்கிட வேண்டாம்.

அன்புடன்
பேயோன்

கடிதம்: வாழ்க்கையின் அர்த்தம்

in கடிதம்

அன்புள்ள பேயோன் சார்,

உங்கள் படைப்புகளின் வாயிலாகவே நான் வாழ்க்கையை நுட்பமாக ரசிக்கக் கற்றுக்கொண்டேன். இருப்பினும் சமீபத்தில் எனது சில நண்பர்கள் சில தத்துவ நூல்களை அறிமுகப்படுத்தினர். அவற்றைப் படித்த பின்பு ஆழ்ந்த மனக் கலக்கத்திற்கு ஆளாகியுள்ளேன். வாழ்க்கை அர்த்தமற்றதோ என்ற சந்தேகம் எழுந்துள்ளது.. இதனால் என் வாழ்க்கையில் அனைத்தும் கேள்விக்குள்ளாகிறது. நீங்கள் வாழ்க்கையைக் கூர்ந்து கவனித்து அது பற்றிய தகவல்களைப் பதிவுசெய்பவர் என்பதால் உங்களிடம் கேட்கிறேன். வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் உள்ளதா?

பெ. சரவணகிருஷ்ணன், M.A. B.Ed.
துபாய்

ஐயம்நீர்,

இந்தக் கேள்வியை நாங்கள் எண்பதுகளிலேயே கேட்டுவிட்டோம். இடையே மாதச் சம்பள வேலை, திருமணம், குழந்தைக் குட்டி என்று திசை மாறிவிட்டது. இப்போது இந்தக் கேள்வியே அபத்தமாகத் தோன்றுகிறது.

வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருந்தால் என்ன சார் செய்யப்போகிறீர்கள்? எப்படியும் உங்கள் குப்பையை நீங்கள்தானே கொட்ட வேண்டும்? அதுதானே வாழ்க்கையின் அர்த்தம்? விலங்குகளின் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருக்கிறதா? நுண்ணுயிர்களின் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருக்கிறதா? அரசியல் கட்சி அபிமானிகளின் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருக்கிறதா? அளவிட முடியாத பிரபஞ்சத்தில் ஒரு துகளில் பத்துக் கோடியில் ஒரு பங்குகூட இல்லாத அளவு இருந்துகொண்டு வாழ்க்கையில் அர்த்தம் எல்லாம் எதிர்பார்ப்பது பேராசை இல்லையா? கேட்காமல் மூடிக்கொண்டிருப்பவனெல்லாம் மடையனா?

நீங்கள் கேட்டது நல்ல கேள்வி. வேலை வெட்டி இருப்பவர்கள் எல்லோரும் இப்படிக் கேட்டுவிடுவதில்லை. ஆனால் கேட்பதோடு நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும். நீங்கள் புத்திசாலி என்பது அதிலேயே நிரூபணமாகிவிட்டது. அதில் திருப்திப்பட்டுக்கொள்ளுங்கள். “அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதமை” என்றார் வள்ளுவர். “கேள்விகள் கேட்காமல் வாழ்ந்துவிட்டுப் போ” என்றார் ஆத்மாநாம். சிந்தனை என்பது இருபக்கமும் கூரான கத்தி போன்ற ஒரு பெரும் வரம். அதைத் தவறான முறையில் பயன்படுத்தினால் அசிங்கப்படுவீர்கள்.

ஒரு விதத்தில் பார்த்தால், மகிழ்ச்சிதான் வாழ்க்கையின் அர்த்தம். நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் உங்கள் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருக்கிறது. இல்லை என்றால் இல்லை. மகிழ்ச்சி நிலையாக இருப்பதில்லை. சில சமயங்களில் அது துன்பத்திற்கு வழி விட்டு ஒதுங்கிக்கொள்கிறது. இம்மாதிரி சமயங்களில் வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தை பூதக் கண்ணாடி வைத்துத்தான் தேட வேண்டும். எனவே உங்கள் கேள்விக்கு பதில்: வாழ்க்கை விட்டு விட்டு அர்த்தமுள்ளது.

அன்புடன்
பேயோன்

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar