Archive for the ‘கவிதை’ Category

வெள்ளைக்காரன் அறிவு

in கவிதை

வெள்ளைக்காரன் அறிவு
சுட்டுப்போட்டாலும் நமக்கு வராது
அன்புக்குரியவர் செத்துப்போனால்
நெருப்பில் இட்டு உருத்தெரியாமல்
அழித்துவிடுகிறோம்
மிச்சத்தைக்கூட விட்டுவைக்காமல்
கடலில் காணடித்துவிடுகிறோம்
திரும்பி வந்தால் தொலைத்துவிடுவேன்
என்று மிரட்டாதது ஒன்றுதான் பாக்கி
வந்துவிட கிந்துவிடப் போகிறான் என்று
சரமாரியாகச் சடங்குகளும் செய்கிறோம்
ஆற்றில் குளிப்பவர்களைக்
கரையேறாமல் தடுக்க
ஆடைகளை ஒளித்துவைப்பது போல்
நெருப்பில் போடுவதற்கு முன்பு
நல்ல ஆடைகளைக் கழற்றிவிடுகிறோம்
எலும்புகளைக் குச்சியால் கிளறிப்
பொறுக்கியெடுத்துச் சட்டியில் போட்டு
சீல் வைத்துக் கடாசிய பிறகு
திரும்பி வருவார்களா யாராவது?

வெள்ளைக்காரனோ
அவன் நேசிப்பவர்களுக்கு
ஜனாதிபதி போல் ஆடை உடுத்தி
ஒரு பெட்டிக்குள் மூடிவைத்துப்
புதையல் ஆக்குகிறான்
பளிங்குக் கல்லில் பெயர் பொறித்து
நேர்த்தியாக அடையாளம் வைத்து
நினைக்கும்போது சென்று பார்க்கிறான்
அழகான பூச்செண்டுகள் வைக்கிறான்
ஆறுதல் தேவைப்பட்டால் வந்து
உட்கார்ந்துவிட்டுச் செல்கிறான்
அள்ளிப் போடும் மண்ணைக்கூட
அவர் முகத்தில் போடாமல்
பெட்டி மேல் போடும் நாகரிகம் உண்டு
வெள்ளைக்காரன் அன்புக்குரியவர்களின்
மிச்சமீதியைத் தன்னோடு வைத்துக்கொள்கிறான்
எஞ்சியதையும் ஒழித்துவிட்டுத்
தனியாகக் கிடப்பதில்லை
நேசிப்பவர்களை அவன்
முழுமையாக இழப்பதில்லை.

(‘வாழ்வின் இயக்கத்தில் மனிதனின் தனிமை’ (2016) தொகுப்பிலிருந்து)

செய்கை

in கவிதை

நேற்று என்ன செய்தேன்?
ஒன்றும் இல்லை
இன்று என்ன செய்கிறேன்?
ஒன்றும் இல்லை
நாளை என்ன செய்யப்போகிறேன்?
அதுதான் தெரியவில்லை
எதிர்காலம் பெரிய புதிர்.

இருக்கைக்காரன்

in கவிதை

பேருந்தின் முதல் இருக்கை
ஜன்னலோரத்தில் இருந்தவன்
பின்னிருக்கை ஆசாமி எதையோ
திரும்பிப் பார்ப்பதை உணர்ந்து
தலையைத் திருப்பினேன்
எல்லா தலைகளும் கடைசி இருக்கை
ஆளை நோக்கித் திரும்பியிருந்தன
அங்கே யாரும்
அவிழ்த்துப்போட்டு ஆடவில்லை
நானேதான் கடைசி இருக்கையில்
எதையும் உணராமல் வேர்க்கடலை
தின்றுகொண்டிருந்தேன்
முதல் இருக்கைக்காரன் தீவிரமாகப்
புத்தகம் படிக்கத் தொடங்கினான்
அவன் நானல்ல என்று நிரூபிக்க
ரொம்பவே மெனக்கெட்டு.

புரோகிதம்

in கவிதை

என் தந்தை பேரறிஞர்
அவரது தந்தை அறிஞர், ஆசிரியர்
அவர் தந்தையும் அறிஞர்தான்
அவரது தந்தையும் அவ்வாறே
அதற்கு முன்பு இருந்தவர்கள் யார்?
ஒடுக்குமுறையாளர்கள், சுரண்டல்காரர்கள்
பழம்பெருச்சாளிகள், அறிவிலிகள்
கிணற்றுத் தவளைகள், புறம்போக்குகள்
திருட்டு மைதுனக்காரர்கள்
கொலைகாரர்களும் இருப்பார்கள்
வாரிசுகளின் சுபிட்சம் சொல்லும்
கதைகளைக் கேட்க முடியாது
எல்லோரையும் சேர்த்துப் பித்ருக்கள்
என்கிறான் ஒரு மண்ணும் தெரியாத
இந்த அயிறு.

© 2018 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar