Posts Tagged ‘கடிதம்’

வாசகர் கடிதம்: கருத்து விசாரிப்பு

in கடிதம், கட்டுரை

என் அன்புக்கும் மதிப்புக்கும் உரிய பேயோன் சார் அவர்களுக்கு,

என் கவிதைத் தொகுப்பின் பிரிண்ட் அவுட் ஸ்பைரல் பைண்டிங் பிரதி கிடைத்ததா? மிகவும் கனமாக இருந்ததா? கவிதைகளைப் பற்றி உங்கள் கருத்துகளை அறிய ஆவலுடன் காத்திருக்கிறன்.

ஜெய்ஸ்ரீராம்,
ஆழ்வார்ப்பேட்டை, சென்னை

*

வணக்கம் ஜெய்ஸ்ரீராம்.

அன்பு, மதிப்பு எல்லாம் கிடக்கட்டும். உங்கள் கவிதைத் தொகுப்பைப் படித்தேன். நீங்கள் சற்று நண்பர் என்பதால் உங்கள் கவிதைகள் தனிப்பட்ட முறையில் நன்றாக இருக்கின்றன. ஆனால் அவற்றைக் கவிதைக் கண்ணால் பார்க்கும்போது வெறுப்பு மண்டுகிறது. தூக்கத்தில் உங்கள் வரிகளை அரற்றித் தலையில் அடித்துக்கொள்கிறேன். அவ்வளவு சக்திவாய்ந்த கவிதைகள் உங்களுடையவை.

எந்த ஒரு படைப்பாளியால் ஒரு நல்ல வாசகனை இந்த மட்டிற்குத் தீவிரமாக பாதிக்க முடிகிறதோ, அப்போதுதான் அவன் படைப்பாளி என்ற அரிய அந்தஸ்தை அடைகிறான். உங்கள் விஷயம் எப்படியோ. உங்கள் தொகுப்பைத் தமிழ் எழுத்துச் சூழல் எப்படி எடுத்துக்கொள்ளும் என்பது சார்ந்து எனக்கு வெளிச்சம் இல்லை. அதற்குச் சாதகமான மதிப்புரைகள் கிடைக்கலாம், அல்லது சரேலென விசா விண்ணப்பங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கலாம்.

நீங்கள் கேட்டுக்கொண்டபடி கருத்துச் சொல்லிவிட்டேன். உங்கள் கவிதைகள் உங்களைச் சுரணையற்றவராகச் சித்தரிக்க முயன்று வெற்றி பெற்றாலும் உங்களைப் புண்படுத்தக்கூடும் என்ற ஐயத்தையும் என் கருத்துகளால் நீங்கள் பயனடையக்கூடும் என்ற எரிச்சலையும் மீறி உங்களுக்கு வெளிப்படையாக மறுமொழி அளித்திருக்கிறேன். ஆனால் மதிப்புரை எழுதும் தூரம் மெனக்கெட விருப்பமில்லை. ஐநூறு கிடைக்கும். அதுவும் வந்ததும் கைவிட்டுப் போய்விடும். திருமணமாகிவிட்டதா உங்களுக்கு?

உங்கள் கவிதைகள் வாத்து, வரப்பு, பள்ளிப் பருவக் காதல்கள், வாத்தியார்கள், மாமா பெரியப்பா தாத்தா பாட்டிகள், மாட்டூர்திப் பயணங்கள், நாகப்பழத்தை உலுக்கிச் சாப்பிட்டமை என்று ஊர் நினைவுகளாகவே இருக்கின்றன. ஆனால் ஊரைப் பற்றி, மக்களைப் பற்றி, சாதி, வர்க்க நிலை, பண்பாடு பற்றி ஒரு சடங்கார்த்தக் குறிப்பிடல்கூட இல்லாததில் ஏமாற்றம் கண்டேன். இந்தக் கவிதைகள் ‘ஊர்மேய்’ பத்திரிகையில் வந்தபோதே இந்தப் போக்கை கவனித்துப் பத்திரிகையைத் தலை மேல் கவிழ்த்துக்கொண்டதுண்டு. ஆனால் அவை என்னையே முட்ட வரும் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை.

நீங்கள் மூன்று கழுதை வயது ஆகும் வரை ஊரில் இருந்துவிட்டுச் சென்னைக்கு பத்தாண்டுகள் முன்பு வந்ததாகச் சொன்னீர்கள். இந்த ஆண்டுகளில் உங்கள் ஊரைப் பற்றியும் அங்கே உங்கள் வாழ்வியல் பற்றியும் நீங்கள் உணர்ந்துகொண்டது இவ்வளவுதானா? பின்பு சம்பவத் துணுக்குகளை ஏமாற்றிக் கவிதைகளாக்கியது போல் ஒரு நடை. கவிதை நடை என்பது வாக்கிங் விஷயம் அல்ல, அது ஒரு நடனம். மூத்த எழுத்தாளராக ஓர் அறிவுரை தருகிறேன்: ஊருக்குப் போய்விடுங்கள், நான்கு விஷயம் தெரிந்துகொள்ளுங்கள், 35 வயதுக்கு மேற்பட்டஉயிருள்ள அல்லது ‘மரணித்த’ கவிஞர்களின் கவிதைகளைப் படியுங்கள். பிறகு திரும்பி வந்து எழுதுங்கள். பிறகு பக்க எண்கள் எதற்கு? கடைசிப் பக்கத்திற்கு மட்டும் எண் கொடுத்தால் போதாதா?

நான் உங்களை நம்பிக்கையிழக்க வைப்பதாக நினைக்க வேண்டாம், என் நோக்கம் அதுதான் என்றாலும். நீங்கள் எழுத வந்துவிட்டீர்கள். ஒரு தொகுப்பு போட்டுவிட்டீர்கள். ஒரு கவிதைத் தொகுப்பு என்பது உயிருள்ள வஸ்து. என்னிடமிருந்தான இத்தனை எதிர்மறை விமர்சனங்களுக்கும் அப்பால் உங்கள் தொகுப்புக்கென்று ஒரு இடம் இருக்கவே செய்கிறது – உங்கள் வீட்டுக் குப்பைத் தொட்டி.

அடுத்த முறை பார்ப்போம்.

அன்புடன்
பேயோன்

கடிதம்: வாழ்க்கையின் அர்த்தம்

in கடிதம்

அன்புள்ள பேயோன் சார்,

உங்கள் படைப்புகளின் வாயிலாகவே நான் வாழ்க்கையை நுட்பமாக ரசிக்கக் கற்றுக்கொண்டேன். இருப்பினும் சமீபத்தில் எனது சில நண்பர்கள் சில தத்துவ நூல்களை அறிமுகப்படுத்தினர். அவற்றைப் படித்த பின்பு ஆழ்ந்த மனக் கலக்கத்திற்கு ஆளாகியுள்ளேன். வாழ்க்கை அர்த்தமற்றதோ என்ற சந்தேகம் எழுந்துள்ளது.. இதனால் என் வாழ்க்கையில் அனைத்தும் கேள்விக்குள்ளாகிறது. நீங்கள் வாழ்க்கையைக் கூர்ந்து கவனித்து அது பற்றிய தகவல்களைப் பதிவுசெய்பவர் என்பதால் உங்களிடம் கேட்கிறேன். வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் உள்ளதா?

பெ. சரவணகிருஷ்ணன், M.A. B.Ed.
துபாய்

ஐயம்நீர்,

இந்தக் கேள்வியை நாங்கள் எண்பதுகளிலேயே கேட்டுவிட்டோம். இடையே மாதச் சம்பள வேலை, திருமணம், குழந்தைக் குட்டி என்று திசை மாறிவிட்டது. இப்போது இந்தக் கேள்வியே அபத்தமாகத் தோன்றுகிறது.

வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருந்தால் என்ன சார் செய்யப்போகிறீர்கள்? எப்படியும் உங்கள் குப்பையை நீங்கள்தானே கொட்ட வேண்டும்? அதுதானே வாழ்க்கையின் அர்த்தம்? விலங்குகளின் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருக்கிறதா? நுண்ணுயிர்களின் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருக்கிறதா? அரசியல் கட்சி அபிமானிகளின் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருக்கிறதா? அளவிட முடியாத பிரபஞ்சத்தில் ஒரு துகளில் பத்துக் கோடியில் ஒரு பங்குகூட இல்லாத அளவு இருந்துகொண்டு வாழ்க்கையில் அர்த்தம் எல்லாம் எதிர்பார்ப்பது பேராசை இல்லையா? கேட்காமல் மூடிக்கொண்டிருப்பவனெல்லாம் மடையனா?

நீங்கள் கேட்டது நல்ல கேள்வி. வேலை வெட்டி இருப்பவர்கள் எல்லோரும் இப்படிக் கேட்டுவிடுவதில்லை. ஆனால் கேட்பதோடு நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும். நீங்கள் புத்திசாலி என்பது அதிலேயே நிரூபணமாகிவிட்டது. அதில் திருப்திப்பட்டுக்கொள்ளுங்கள். “அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதமை” என்றார் வள்ளுவர். “கேள்விகள் கேட்காமல் வாழ்ந்துவிட்டுப் போ” என்றார் ஆத்மாநாம். சிந்தனை என்பது இருபக்கமும் கூரான கத்தி போன்ற ஒரு பெரும் வரம். அதைத் தவறான முறையில் பயன்படுத்தினால் அசிங்கப்படுவீர்கள்.

ஒரு விதத்தில் பார்த்தால், மகிழ்ச்சிதான் வாழ்க்கையின் அர்த்தம். நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் உங்கள் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் இருக்கிறது. இல்லை என்றால் இல்லை. மகிழ்ச்சி நிலையாக இருப்பதில்லை. சில சமயங்களில் அது துன்பத்திற்கு வழி விட்டு ஒதுங்கிக்கொள்கிறது. இம்மாதிரி சமயங்களில் வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தை பூதக் கண்ணாடி வைத்துத்தான் தேட வேண்டும். எனவே உங்கள் கேள்விக்கு பதில்: வாழ்க்கை விட்டு விட்டு அர்த்தமுள்ளது.

அன்புடன்
பேயோன்

கடிதம்: வாழ்க்கைத் துணை

in கடிதம்

ஐயா,

என் வீட்டில் எனக்குப் பெண் பார்க்க ஆரம்பித்துள்ளனர். இந்த ஆண்டிற்குள்ளாக எனக்குத் திருமணம் நடந்துவிடும் என்றே எண்ணுகிறேன். ஆயினும் எந்த வகையான பெண் எனக்குப் பொருத்தமான மனைவியாக இருப்பாள் என்பதில் எனக்குக் குழப்பமே. என் ஜாதகப்படி நான் அப்பாவி, அன்பானவன், அமைதியானவன். இத்தகைய ஜாதகருக்கு எந்த மாதிரி வாழ்க்கைத் துணைவி சரியாக இருப்பாள்? உங்கள் மேலான ஆலோசனையை நாடி…

ப்ரியங்களுடன்…

வெங்கட்மரணன்
சென்னை

* * *

அன்பின் வெங்கட்மரணன்,

மிக்க மகிழ்ச்சி. என் வாழ்த்துக்களை உங்களுக்கு இப்போதே தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். பிறகு முடியாது.

முதலில் வாழ்க்கைத் துணையைத் தேர்ந்தெடுப்பது தொடர்பான சில கட்டுக்கதைகளை உடைக்க விரும்புகிறேன். நமக்குப் பிடித்த பெண்ணாகப் பார்த்துத் திருமணம் செய்துகொள்வது, காதலித்துத் திருமணம் செய்துகொள்வது எல்லாம் முதல் மூன்று மாதங்களுக்குத்தான் நிற்கும். அதற்குப் பின்பு வாழ்க்கை தொடங்கியதும் தேர்வுகள், பொருத்தங்கள், ஏன், பொருளாதாரப் பொருத்தங்கள்கூட அர்த்தமற்றவை என்று தெரியத் தொடங்கிவிடும். எனவே கவனமாகத் தேர்ந்தெடுப்பதெல்லாம் வீண் வேலை. இதை மனதில் கொண்டு வேலையை ஆரம்பியுங்கள்.

வாழ்க்கையிலேயே முக்கியமான முடிவு, முன்னதற்கு ஒரு துணையைத் தேர்ந்தெடுப்பதுதான். மேற்கத்திய கலாச்சாரம் தனிநபர் சார்ந்து இயங்குவது. ஒரு மனிதன் சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக வாழ்நாள் முழுதும் அவலமானதொரு மணவாழ்க்கையில் படிப்படியாக இற்றுப்போகும் கூத்து அங்கே நடப்பதில்லை. அபாயத்தின் முதல் அறிகுறிகளிலேயே சுதாரித்து விவாகரத்துச் செய்துவிடும் சமூகம் அவர்களுடையது. நம்முடையது மணவாழ்க்கைமையச் சமூகம்.

காதல் திருமணத்தில் ‘ரொமான்ஸ்’ அம்சம் திருமணத்திற்கு முன்பே கிடைத்துவிடுகிறது. அதனால்தான் அதற்கு மரியாதை. அதன் பின்பு மணவாழ்க்கை நாசமாகப் போனால்கூட அது நாமே வித்திட்ட தவறு என்கிற பெருமையாவது மிஞ்சும்.

பெரியோரால் நிச்சயிக்கப்பட்ட திருமணங்கள் அப்படியல்ல. திருமணம் என்ற நிரந்தர ஒப்பந்தத்தைச் செய்துகொண்ட பின்புதான் அந்தத் திருமணம் நடந்திருக்க வேண்டுமா கூடாதா என்பதே நமக்குத் தெரியும். ஒரு பெண்ணுடன் காலம் தள்ளுவது சாத்தியமா இல்லையா என்பது அவளிடமிருந்து பிரியவே முடியாத நிலைக்கு நம்மை ஆளாக்கிக்கொண்ட பின்பே நாம் தெரிந்துகொள்வோம். பல காதல் திருமணங்களில் இது திருமணத்திற்கு முன்பே தெரிந்துவிடும். இதுதான் இந்த இருவகை திருமணங்களுக்கு இடையிலான வித்தியாசம்.

பிறப்பதை “Thrown into existence” என்பார் பிரெஞ்சு எழுத்தாளர் சார்த்தர். அதாவது நம் விருப்பத்தையும் அறிதலையும் மீறி இருத்தலுக்குள் எறியப்படுகிறோமாம். அதைவிடத் திருமணம்தான் அப்படி, இல்லையா? போனால் திரும்பி வர முடியாத ஒருவழி ஒற்றையடிப் பாதை அது. ஆனால் அதற்காக நீங்கள் கவலையோ வருத்தமோ பட வேண்டியதில்லை. அவையெல்லாம் பிரயோசனப்படாது. ‘பெண் விடுதலை வேண்டும்!’ என்று கதறும் பல ஆண்களை எனக்குத் தெரியும்.

அடிப்படையில் மணவாழ்க்கை என்பது விவாகரத்தைத் தவிர்ப்பதற்கான ஓர் ஆயுட்காலச் சடங்குதானே அன்றி வேறில்லை. முதலில் உடலுறவும் சில்லறைச் சந்தோசங்களும் பின்பு குழந்தைகளும் கொஞ்சம் சுமையைக் குறைப்பது போல் தெரியலாம். ஆனால் தப்பிப்பதற்கு உள்ள கொஞ்சநஞ்ச வாய்ப்புகளையும் பறித்துக்கொள்வதே அவற்றின் முதன்மை நோக்கம். மலை வாசஸ்தலத் தற்கொலை முனைகள் அழகாக இருப்பதில்லையா, அது போல.

மலைகளையும் நதிகளையும் போல் நிரந்தரமானது மணவாழ்க்கை. இதை நீங்கள் உணர்ந்தால் வெட்டிக் கனவுகளையும் வீண் எதிர்பார்ப்புகளையும் தவிர்க்கலாம். சிலருக்கு ஆன்மீக ஈடுபாடு உதவுவதாகக் கேள்விப்படுகிறேன். சிலருக்குப் புத்தகங்கள், சிலர் கதை எழுதுகிறார்கள், சிலருக்கு ஷாப்பிங் மால்கள். லௌகீக மைல்கற்கள் இதயநோய்க்குத் தாயத்து போல் கொஞ்சம் உதவலாம்.

இப்போது ‘சில்வர் லைனிங்’கிற்கு வருவோம். மக்களுக்குக் காதல் திருமணங்களிடம் ஏற்படும் அப்பாவி வயிற்றெரிச்சல் உங்கள் திருமணத்தில் ஏற்படாது. சில காதலர்கள் காதலிக்காக வரதட்சணையைத் தியாகம் செய்கிறார்கள். உங்களுக்கு அந்தப் பிரச்சினை இருக்காது. உங்கள் வாழ்க்கையில் முதன்முதலாக யதார்த்தம் வலது காலை எடுத்து வைத்து நுழையும் வரை எல்லாம் சுகமாகவே இருக்கும். அதற்குப் பிறகுதான் இருக்கிறது இல்லறம்.

இன்னொரு விதியை மனதில் இருத்திக்கொள்ளுங்கள்; இது வாழ்க்கையில் பெரும்பாலான விசயங்களுக்குப் பொருந்தும்: எப்போதுமே உங்களைவிட அதிகமாகக் கஷ்டப்படும் தம்பதிகள் இருப்பார்கள். காதல் திருமணம் செய்துகொண்டவர்களுக்கு இணையாக இவர்கள் சண்டை போடக்கூடியவர்கள். இவர்களோடு உங்களை ஒப்பிட்டுக்கொள்ளுங்கள். சொல்ல முடியாது, இம்மாதிரி ஒப்பீடுகள் உங்கள் மணவாழ்க்கையைத் தேநிலவாகத் தெரியச் செய்யலாம். எக்காரணத்தைக் கொண்டும் பரஸ்பர அழிவுக்குத் திட்டமிடாதீர்கள். பிறகு எல்லாவற்றையும் இழந்துவிடுவீர்கள். அது அது அதனதன் போக்கில் நடக்கட்டும். நீங்களாக எதையும் செய்யாதீர்கள்.

நீங்கள் திருமணத்தில் நம்பிக்கை இழப்பதற்காக நான் இதையெல்லாம் சொல்லவில்லை. எதற்கும் துணிந்த ஆண்கள்தான் திருமணம் செய்துகொள்ளத் தகுதியுள்ளவர்கள். திருமணம் பலவீனமான இதயம் கொண்டவர்களுக்கல்ல. குழந்தைத் திருமணம் ஒழிக்கப்பட்டது வேறு எதனால்?

நீங்கள் அன்றாடம் பார்க்கும் தம்பதிகளைக் கவனியுங்கள். துரோகத்தின் கரிய நிழலில் இளைப்பாறுவது போலவா தெரிகிறார்கள்? பிறவி தம்பதிகள் போல் அல்லவா தெரிகிறார்கள்? அதற்காக அவர்களிடையே நல்லிணக்கமோ பேச்சுவார்த்தையோ இருப்பதாகப் பொருளல்ல. அது ஓர் உத்தி. இந்த உத்தியும் ஆயிரங்காலத்துப் பயிர்தான். இதைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். சமூகத்தை, குறிப்பாக உங்கள் வீட்டுக் குழந்தைகளை, நம்பவைக்க அது பயன்படும். நம்பிக்கைதானே வாழ்க்கை?

கவலைப்படாதீர்கள். எல்லாம் நல்லபடியாக நடக்கும்.

அன்புடன்
பேயோன்

வாசகர் கடிதம் எழுதும் கலை

in கட்டுரை

வாசகர் கடிதம்… சிறுகதையும் கட்டுரையும் தொலைபேசி அழைப்பும் கலந்த இந்த இலக்கிய வடிவம் கடந்த நாற்பதாண்டுகளாகக் காலங்காலமாய் படைப்பாளிகளை ஈர்த்துவந்திருக்கிறது. ஏனெனில் புனைவிலும் கட்டுரையிலும் சொல்லத் தெரியாத விசயங்களை வாசகர் கடிதத்தில் எழுதலாம். ‘தன்னைப் பற்றியே பேசுகிறான்’ என்ற வசைக்கு இடமளிக்காமல் சுயபுராணம் பாட இதில் வசதியுண்டு. அது போலவே, இன்னொருவர் பெயரில் நம்மை நாமே வகைதொகையின்றிப் புகழ்ந்துகொண்டு மகிழலாம். இது கடல் போன்ற ஒரு துறையாகும்.

பல எழுத்தாளர்கள் சக எழுத்தாளர்களுக்கும் வாசகர்களுக்கும் எழுதும் கடிதங்களில் அரிய சொந்தக் கருத்துகளைப் பதிவு செய்கிறார்கள். பின்னர் அக்கடிதங்களைத் தொகுத்து ‘இன்னார் கடிதங்கள்’ என்று புத்தகமாய்ப் போட்டுக்கொள்கிறார்கள். பிரசுரம்தான் இக்கடிதங்கள் எழுதப்படுவதன் நோக்கம். பல எழுத்தாளுமைகள், “எனக்குக் கடிதம் எழுது, நான் பதில் போட வேண்டும்” என்று கேட்டுப் பெறுகிறார்கள். இன்று இணைய எழுத்துக்கும் கடிதங்கள் முக்கியமான ஒன்றுகளாகிவிட்டன. படைப்பூக்கத்தின் இடைவேளைகளை இட்டுநிரப்புபவை கடிதங்களே. ஆனால் எழுத்து வாழ்க்கை என்பது ரோஜாக்களின் படுக்கை அல்லவே. கடிதங்களே வராத நிலையில் ஓர் எழுத்தாளனின் கதி என்ன? கடிதங்களுக்கு பதில் எழுதாமல் அன்றாடம் செத்துப் பிழைக்கும் நிலைக்கு அவன் ஆளாக வேண்டுமா?

இங்கே ஒரு விசயம்: படைப்பாளிகளுக்கு வாசகர் கடிதம் எழுதிக்கொண்டிருந்த தலைமுறையினரில் பலர் இன்று முதியோர் இல்லங்களுக்குச் சென்றுவிட்டார்கள். மற்றும் பலர் இறந்துவிட்டார்கள். எஞ்சியுள்ள மிகச் சிலர், புரியும்படி எழுதித் தொலைப்பதில்லை. இன்னொரு பக்கம் எழுத்தாளர்களை அணுகுவது இன்று மின்னஞ்சலால், சமூக வலைத்தளங்களால் எளிதாகியுள்ள அதே சமயத்தில் வாசகர் கடிதங்களின் தரம் குறைந்துவருகிறது. கடிதங்களும் மின்னஞ்சல்களுமாய் எனக்கு தினமும் சுமார் ஐம்பது வருகின்றன. இவற்றில் ஒன்றுகூடப் பிரசுரிக்கத்தக்கவை அல்ல. இதுதான் நிலைமை. இதனால்தான் இன்று பல எழுத்தாளர்கள் வாசகர்கள் அனுப்ப வேண்டிய கடிதங்களையும் தாமே எழுதுகின்றனர். சொல்லப்போனால், எழுத்தாளன் போன்ற முதிர்ச்சியான, பண்பட்ட, சாமர்த்தியமான, நகைச்சுவை உணர்வு மிக்க, கண்ணியமான, தன்னலமற்ற, குழந்தைமை கொண்ட, நியாயமான, கழிவிரக்கம் செறிந்த, அறிவுக் கடலான ஓர் ஆளுமைக்குக் கடிதம் எழுதும் தகுதி இன்னொரு எழுத்தாளனுக்கே இருக்கக்கூடும். ஆனால் எந்த எழுத்தாளன் இன்னொரு எழுத்தாளனின் புத்தகத்திற்காக உழைப்பான்? அதனால்தான் நம் வாசகர் கடிதங்களை நாமே எழுத வேண்டியுள்ளது. கேள்வி-பதில் பகுதிக்குக் கேள்விகள் எழுதுதல் என்கிற இதழியல் மரபு முன்னமே இதற்கு அடிகோலியுள்ளமை கருத்தில் கொள்ளத்தக்கதாகும்.

வாசகர் கடிதம் எழுதுதல் வெறும் சுயசொறிதலாக எடை குறைத்துப் பேசப்படக் கூடாது. எப்போதும் ஒரே வாசகரே கடிதம் எழுதிக்கொண்டிருப்பதில்லை என்பதால் ஒவ்வொரு கடிதத்தையும் ஒவ்வொரு வாசகர் எழுதுவதாகக் காட்ட வேண்டும். ஒவ்வொரு வாசகருக்கும் தனித்தனி எழுத்துநடையைக் கையாள வேண்டும். ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதமான எழுத்துப் பிழைகளைச் செய்ய வேண்டும். அவர்கள் ஒவ்வொரு விதமான கருத்துகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். குறிப்பாக, ஒவ்வொரு வாசகருக்கும் பெரும்பாலும் வெவ்வேறு பெயரும் ஊரும் இருக்க வேண்டும். ஒரு ஊரில் எல்லோருக்கும் ஒரே பெயர் இருக்க முடியுமா? கடிதங்களில் யதார்த்தச் சித்தரிப்பு, எழுத்தாளனின் படைப்பூக்கத்திற்கு மிகத் திருப்திகரமானதொரு சவாலாகும்.

எழுத்தாளர்கள் தமக்கு வாசகர் கடிதம் எழுதிக்கொள்வதில் ஓர் அணுகுமுறை வைத்திருப்பார்கள். நான் எனது உத்தியை விளக்குகிறேன். இதற்குத் தேவையான கருவிகள்:

நேரம் (மிக அவசியம்)
டெலிபோன் டைரக்டரி (ஓரளவு அவசியம்)
தமிழக வரைபடம்
சொந்தக் கருத்துகள் (இருந்தால் பயன்படும் சாத்தியங்கள் அநேகம்)

டெலிபோன் டைரக்டரியை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் வாசகருக்குப் பெயர் வைப்பது அல்லது அவர் பெயரை ஊகிப்பது நேரத்தைக் கபளீகரம் செய்யும். பெயர்களை யோசிப்பதில் நாமறியாது நேரம் கரையும்போது நாம் எழுத நினைத்திருக்கும் விசயங்கள் மெல்லக் கனவாய்ப் பழங்கதையாய் மனதின் ஆழ்வெளிகளில் ஒரேடியாகத் தொழுதுண்டு பின் சென்றுவிடும் அபாயம் உள்ளது. அதே சமயத்தில் சட்டென மனத்தில் உதிக்கும் பெயர்களை வைத்தால் படிப்பவர்கள் சந்தேகப்பட வாய்ப்பிருக்கிறது. டைரக்டரியில் உள்ள பெயர்களைப் பயன்படுத்தும்போது பெயர்களுக்கு ஓர் உண்மைத்தன்மை கிடைக்கிறது. ஊர் பெயரைத் தேர்ந்தெடுக்கத் தமிழக வரைபடம் போதும்.

அடுத்து இந்த ‘சொந்தக் கருத்து’ என்கின்ற கருத்தாக்கம். சொந்தக் கருத்து என்பது கசப்பான சவாலாக இருக்கத் தேவையில்லை. பலர் சொந்தக் கருத்தையும் தனித்துவமான கருத்தையும் குழப்பிக்கொண்டு சஞ்சலம் அடைகிறார்கள். இந்த அநாவசியத் தலைவலி தேவையே இல்லை. நாம் என்ன சொல்கிறோமோ அதுதான் சொந்தக் கருத்து. முக்கியமான விசயம், அது நம் பெயரில், நம் வார்த்தைகளில் இருக்க வேண்டும். நக்கல், நையாண்டி, சிற்றிதழ் பதங்கள், வெகுஜன கலாச்சார சொல்லாடல்கள் போன்ற நகாசுகளை இடைச்செருகினால் வாசகர்களைச் சுண்டியிழுக்கும். இது நிஜமான வாசகர் கடிதங்கள் வரச் செய்துவிடும் என்பதே இதிலுள்ள ஒரே பிரச்சினை.

இப்பயனுள்ள கையேடு ஒரு கோடிகாட்டல் மட்டுமே. நீ என்ன சொல்வது, நான் என்ன செய்வது என்று உங்களுக்குப் பட்டால் நீங்கள் வேறு உத்திகளை உருவாக்கிக்கொள்ளலாம்.

© 2017 பேயோன் - Powered by Wordpress / Theme: Tabinikki

பேயோன் is using WP-Gravatar