எனக்கு யாரும்
அழகில்லை
அறிவில்லை
சரியில்லை
நல்லதில்லை
பிரச்சினையில்லை
பரவாயில்லை
தெரியவில்லை
புரியவில்லை
தேவையில்லை
யாருமில்லை
ஒன்றுமில்லை
உன்னைத் தவிர

மணியடிப்பு
பிஸி சமிக்ஞை
வாய்ஸ் மெயில்
நாட் ரீச்சபிள்
என்னைத் தவிர்க்க
எத்தனை வசதிகளைத்
தருகிறதுனக்கிந்தத்
தொழில்நுட்பம்.

ஒரு ஊருக்குப் போனால் குறைந்தது நான்கு நாட்கள் தங்குகிறாய்
உனக்கு விருப்பமான உணவுகளையே எப்போதும் உண்ணுகிறாய்
நீ எட்டு கோப்பை தண்ணீர் குடிக்காத நாட்களில்லை
மழை பெய்யும்போது குடையோ ரெயின் கோட்டோ இல்லாமல்
வெளியே போக நீ விரும்புவதில்லை
நகைச்சுவையின்போது சிரிக்கிறாய்
கோபம் வந்தால் உளறுகிறாய்
உனக்கொரு துக்கம் என்றால் வார்த்தைகளைக் கொட்டி மகிழ்கிறாய்
வார்த்தைகள் உனக்கு அலுப்பதேயில்லை
உறவுகளைப் பற்றி ஆயிரம் பக்கம் கவிதை எழுதுகிறாய்
துரோகத்தின் கவர்ச்சி உனக்குப் புரிந்திருக்கிறது
துரோகம், தட்பவெப்பம், உருவகம், படிமம் என்கிறாய்
எப்போதும் யுத்தம் செய்துகொண்டிருக்கிறாய்
ஓயாமல் அரசியல் பேசுகிறாய்
உன்னையே தின்று வாழும் விசித்திரமாகவும் இருக்கிறாய் நீ
உன்னைப் பரிமாறிக்கொள்ளும் வழிவகைகளைத் தெரியும் உனக்கு
யாரும் பார்க்காத நேரங்களில் கண்ணாடிக்கு முன்பு நடித்துப் பார்க்கிறாய்
எழுதுவதற்கு வைத்த கையை உன்னால் எடுக்கவே முடிவதில்லை
கொஞ்சம் எழுதுவதை நிறுத்தினோமா, ஏதாவது படித்தோமா
என்பது தமிழில் உனக்குப் பிடிக்காத கேள்வி
இங்கு நீ என்று சொல்லிக்கொள்வது என்னைத்தான் என்பதையும் அறிவாய் நீ.

(பி.கு.: கலகலப்பானதொரு பேச்சு நடந்துகொண்டிருக்கிறது
சிரிப்புகளும் குவிந்த வண்ணமிருக்கின்றன
நீ குறுக்கிட்டு எளிய பங்களிக்கிறாய்
சபை அமைதியாகிறது)

யாரென்று கேட்டால்
பர்சனல் லோன் தருகிறாய்
பர்சனல் லோன் கேட்டால்
என்ன தருவாய்?